స్వేచ్చా కవిత
తేది : 27-10-2021
శీర్షిక : అతి సర్వత్ర వర్జయేత్ ....
కవిత సంఖ్య : 184
మనిషిలా మాట్లాడే నోరు లేని జీవాలయినా
మంచి చెడులు ఎంచి చూసే మనసులేని
ప్రకృతిలోని ప్రతీ వస్తువయినా... అంతులేని
స్వేచ్ఛను అనుభవిస్తూనే ఆనందాలను
వెదజల్లుతున్నవి ......
మాటలు రాకున్నా పక్షులు మాలాలా కదుల్తాయి
ఆకలి లేకుంటే .... జంతువులు అసలు వేటాడవు ....
ఎండావానచలి ఏదైనా ... చిన్న గూడు చాలు
పక్క వారి స్వేచ్చకు పరాకుగా కూడా భంగం
కలుగనీయవు ......
ఆలోచనల మేటినని ... వివేకాల మీటనని
అన్నింటా నేనే మిన్నంటూ విర్రవీగే మనిషి
మాత్రమే ....ఆనందాల వెతుకలాటల వెంపర్లాటలో ...
పాచికలా మారి .... సాలెగూటిలో చిక్కిన
శలభమవుతున్నాడు ....
అతి సర్వత్ర వర్జయేత్ లా ..... పరిధులు దాటి
పటాటోపాలు వెలగబెడుతూ .... పక్కవారి
స్వేచ్ఛలో దూరిపోవడం .... గిల్లి కజ్జాలకు
జారీ పోవడం .... ఇవ్వడమే తెలిసిన ప్రకృతిలో
పుట్టి పెరిగినా .... తీసుకోవడమే చేస్తున్నాడు .....
తామరాకుమీద నీటి బొట్టులా .... గీత బోధనల
సారాంశంలా .... తనువు మనసు తమకమై
పాటించిన రోజు .... మానవాళికి కాదు జీవరాశికే
సర్వోన్నతమైన క్షణం ......
నగునూరి రాజన్న
కరినగరము
No comments:
Post a Comment