నేటి మొక్క….
తేది 09-06-22
శీర్షిక : వారసత్వం…
కవిత సంఖ్య : 137+4
పసి పాపల నవ్వులు నింపుకుని
మారాకులతో ముద్దు లొలుకుతూ
ఆత్మీయతానురాగాల కొమ్మలతో
భవబంధాల రెమ్మలతో నిలబడే
బాటసారి చెట్టు.
నీవు నడిచొచ్చిన దారిలో
ఎంతెంత ప్రాణ వాయువును
పట్టించావో...ఎన్ని వింజామరలై
గ్రీష్మ తాపాలను చల్లార్చాయో ...
ఎన్నెన్ని చిన్నా పెద్దా చెట్లు కలిసి
అల్లన వీచే చల్లని గాలిని మెల్లగ నడిపించి…
దూది పింజముల్లాంటి మేఘ మాలలను
వర్షధారలుగ కురిపించి పంట
పొలాలకు చేర్చి పరిపుష్టిని అందించాయో...
ఇదంతా స్వార్థమెరుగని తరాలనాటి
తాతలో.. తండ్రులో… తలో చేయి
వేసి తాము నాటిన..ఆనాటి చెట్లే
నేడు మనకవి జీవన జ్యోతులైనాయి...
రక్త మాంసాలు రంగరించుకుని పుట్టి
రమ్యమైన జీవితం గడుపుతున్న మనం
సంస్కారానికి సారథులమై వారసత్వాల
వారధులమై నాటాలి మనమూ..ఒక మొక్కను...
ముందుతరాలకు ముదము చేకూర్చ….
వట వృక్షమై...రాబోవు తరాలకు
వారసత్వ సుగంధాలను వదిలి
మానవత్వ పరిమళాలను వెదజల్లి
జీవరాశి మనుగడలకు ప్రాణవాయువులై
నిరంతరాయ తోరణాలై నిలుస్తాయి….
నగునూరి రాజన్న
