లౌక్యం
తేది-19-05-2021
శీర్షిక : సమయస్పూర్తి...
కవిత సంఖ్య: 666
కళ్ళు తెరిచింది మొదలు
వీడ్కోలు పలికేంత వరకు
అనుక్షణం ఆచరించవలసినదే
అది లేకుండా జీవనం మనలేనిదే ...
కపటపు కరటక వతన్ల నుండి
కాడెద్దుల గోమాతల సంరక్షణలా
కదిలిపోయిన గత వైభవాలే
కలికి తురాయిల కమనీయం ...
ఇరుగు పొరుగులతో నిత్యం
ఇరకాటములు లేకుండగ
కొరుకుడులు పడకుండగ
ఇంగితమెఱిగి మసలుకోవడమే ....
సెలయేటి నీటి చెలిమెల మాటలు
తీపి బెల్లాల తీగ పానకాల భావాలు
మాటలు కోటలై మట్టి లేని గోడలైపోతే
మనల్ని మనమే మరచి పోయి
కాట కలిసి పోతామేమో .....
కొంచం విజ్ఞానం కొంచెం తెలివి
కలగలుపుని ధైర్యపు పానీయం
తాగి కలుపులను రాళ్లు ముళ్ళను
గుర్తిస్తూ రైతు ఎవుసం సాగుబడిలా
ముందుకు సాగడమే ....
నగునూరి రాజన్న
కరినగరము.
No comments:
Post a Comment