మనసా ఓ మనసా ...

మనసా 

ఓ మనసా ... 

ఎలా ఉంటావో తెలియదు 

ఏమి చేస్తూంటావో తెలియదు 

నేను చూడలేను ... ఎవరికీ చూపలేను ... 

ఏమి చెప్పలేను ... ఇదని విప్పలేను .... 

ఏమున్నదే .. మనసా

చీకటి - వెలుగులు తప్పా-

నీ జీవితం ఏమి గొప్పా 

మొక్కవై వస్తావు - 

మానువై పెరుగుతావు  

కాయవై -రాలుతావు

మాయంమై పోతావు... 

నవ్విన -ఏడ్చినా  కన్నీళ్లయి కారుతావు

కనిపించని  మాయవై

వినిపించని  వీణ రాగమై మోగుతావు

ఆశ ల పందిరి లో అల్లుకుంటావు 

ఉయ్యాలాలా  ఊగుతావు

కనురెప్పలు  మూసి  కలల  కంటావు,-

ఎదో ఉహించు కుoటావు

ఎక్కడికో ఎగిరి పోతావు.. 

ఎదో వెతుకుతావు..వెంపర్లాడుతావు-

బంధం  అంటావు.. బాధ్యత అంటావు

మమతలు అంటావు  కౌగిలించుకొంటావు - 

కన్నీళ్లు పెట్టు కుంటావు... కరిగిపోతుంటావు 

కర్కశమై పోతావు ... ఘనీభవించుతావు ... 

 

ఇది అంత  మాయ అని - అది నీవే అని... 

అది నీడే  అని.... బావురు మనీ  ఏక్కి.. ఎక్కి  ఏడుస్తావు

నడిచే  కాలంలో సమాధి  అవుతావు

నిజాయితీ నీ బ్రతుకు ఐతే -నింగిలో నక్షత్రం అవుతావ్

ధర్మం నీవై  నడిస్తే  ఏ కాలం లోనైనా దేవుడివి అవుతావు...