కవిత్వం
25-03-2022
వారసత్వపు ఆస్తులు కావు
వరసపెట్టి వాలేవి కావు
అడిగినప్పుడు ఆత్రపడవు
చెప్పినప్పుడు చెవికెక్కవు .....
ఎప్పుడంటే అప్పుడు
ఎగిరి గంతేయవు ....
కనులు కాంచిన వెంటనే
కల్లోలమయ్యే మనసుకు ....
చెవుల చెంతకు చేరినంతనే
చంగున దూకే స్పందనలకు ....
విషయ మననంతోనే
మస్తిష్కం దొంతరలన్నీ
అడుగడుగున తడబడి
అక్షరాల దొంతరలిస్తుంది ....
స్వార్థాలను చంక దించి
త్యాగాలను తలకెత్తుకునే
పూదోటల మకరందం ....
పున్నమి రాత్రుల కౌముది ....
బడబాగ్నులు చల్లార్చే
చిరుగాలుల శీతల పవనమై
కాయకష్టం చేసే వారి
కంట నీరు తుడవగలిగేది ...
అధికారాలను అడ్డం పెట్టుకుని
అరాచకాలను వెలగబెట్టే
వెర్రి నాగన్నలను ... నిలదీసే
నిఖార్సైన అంకుశం ....
నగునూరి రాజన్న
No comments:
Post a Comment