కొన్నిసార్లు మనసులో ఉండే బాధను
మాటల్లో చెప్పలేం, అలా అని కనబడేలా
ఏడవలేం . మనకి మనమే మనలో మనం
బాధపడుతూ బ్రతికేయడమే జీవితం .....
******************************
అంశం : సూక్తి కవిత
తేది : 10-07-2021
శీర్షిక : జన సామాన్యుడు ....
కవిత సంఖ్య : 141
ఏ మనిషికైనా జీవితమెప్పుడు
మకరందపు పూల తోట కాదు
ఓడలు బండ్లయి .. బండ్లు ఓడలై
బతుకు చిత్రా లవుతుంటాయి ...
కాలమేదైనా అన్నివేళలా జీవనం
రాజధానివైపున్న రహదారి కాజాలదు
ముళ్ళు రాళ్లు నిండిన పల్లె బాటలో
భవిష్యత్తు తెలియని అడవిబాటలో ....
గుండె ధైర్యం మెండుగా నింపుకుని
కొండ లోయల ఎత్తుపల్లాలు దాటి
చల్లని సెలయేటి సవ్వడుల నీరు తాగి
పిల్ల తెమ్మెర పరిమళాలను ఘ్రాణించాలి .....
చిన్నా పెద్ద పనులకు లంచాలీయలేక
అధికార మదగజాల పాదాల కింద
అల్పుడన్న సామాన్యుడు నలిగే ప్రతిక్షణం ...
అనుభవించే నరక యాతనాలివే....
ఆక్రోశించే మనసున్నా ...అంగబలం ...
అర్ధబలం సామూహికం సహకరించక
పేదవాడి కోపం పెదవికి చేటులా ....
కరి మింగిన వెలగపండై ... అంతా గప్చుపే ....
నగునూరి రాజన్న
కరినగరము
No comments:
Post a Comment