మే డే 2022 (2)
అతని రెక్కల కష్టమే నీవు ఉయ్యాల
ఊగినా ... నడకలు నేర్చుకున్నా ...
సప్తవర్ణాలలో బట్టలు కట్టి సోకులాడినా...
నిలువ నీడై.. నీ బతుకు మనుగడయ్యేది...
అతని రెక్కలాడితేనే... నీవు
ఉగ్గుపాలతో మొదలయ్యు ...
రొమ్మువిరుచుకుని రోడ్లెక్కేది ....
జబ్బ చరుచుకుని జబర్దస్తీ చేసేది ....
అతని కాళ్ళు కాయం కష్టపడితేనే
నీవు రిక్షాలో దర్జాలు వెలగబెట్టినా…
కాలుకు మట్టి అంటకుండ కారులో
షికారు కొట్టినా… కాలుమీద కాలేసుకుని
సుఖాలను సునాయాసంగా అనుభవించేది...
అతడు మీసం మెలేస్తేనే
ఓ బీడుభూమిలో పచ్చని
దుప్పటి కప్పుకుని చక్కని
మొలకలకు స్థావరమయ్యేది
గుప్పెడు మెతుకులు నోటికందేది…
అతడు కండలు కరగ దీసుకుంటేనే
ఎంతటి కొండలైన వంగి వంగి
సలాములు చేస్తూ నీ పాదాల కింద
మెత్తటి తివాచీలు పరిచేది ....
అతడు రుధిరాన్ని చిలికి చెమట
చుక్కల్ని పిండుకుంటేనే ... పిట్టలు
గూళ్ళు పెట్టని నేలలో సైతం… నింగినంటే
సౌధం వెల్లివిరిచి…నిలువ నీడలనిచ్చి
ఎన్నో సంసారాలు నిలబెట్టేది ...
తన దేహం పుండు చేసుకుంటేనే
మనందరి సుఖనిద్రలకు దిండుతో
సహా మెండైన మెత్తటి పానుపుల
పడక సుఖాలనందించగలిగేది....
పదే పదే వంచనలకు గురైనా…
పట్టించుకోకుండా… చివరి మజిలీలో
కూడా చితి కట్టెలా మారి… పుణ్య లోకాలకు
మార్గం చూపి పునీతమైపోతాడు …..
No comments:
Post a Comment