వృద్ధాశ్రమాలు

అంశం: వృద్ధాశ్రమాలు
కవిత సంఖ్య : 33
శీర్షిక : మానవతకే మచ్చ

తరతరాల సంస్కృతి మనది
తరం మారినంత మాత్రాన
పరిహాసమవ్వాలా పవిత్ర పేగు బంధాలు?

ప్రతి తల్లి తండ్రి పరితపిస్తారు ప్రతిక్షణం
ఉన్నంతలో తమ ఉనికి సంతతికి చెందాలని
ఉన్నతమైనవి అనుక్షణం అందించాలని.

జీవితాంతం సేవలందిస్తూ, ఊడిగం చేస్తూ
జీవనగమనం చూపిస్తూనే ఉంటారు
పిల్లలకు పిల్లలయ్యేంతవరకు.

జీవన వ్యయం పెరిగిందనో మగవాళ్ళు
జీవితాన సుఖాలు లేవనో ఆడవాళ్లు
పాశ్చాత్య పోకడల నీడలనో  ప్రతీవాళ్ళూ ....  

పనికి రాని పాతపడిన పనిముట్లనో
పని లేదనే చిన్న చూపుతోనో
పరిహసిస్తున్నారు కన్న తల్లిదండ్రులను... .

అమ్మానాన్నలపైన ఆత్మీయతలు తగ్గి 
ఆశ్రమాలు పెరుగుచుండె ఆదరించ అవనిలోన
అక్రమమని తెలుపుడీ నిక్కచ్చిగా ప్రతివారికి.

వృధా వస్తువు కాదు వృద్ధ తల్లి తండ్రులు
నిదానంగా ఆలోచిస్తే నీవు కూడా చేరుకోవాల్సి వస్తుంది
భవిష్యత్తు లోన ఒకనాటికి.మలిదశలో మరయంత్రమై బ్రతుక
మాయని గాయం,మానవతకే మచ్చ.

అమ్మ నాన్నలన్న ప్రత్యక్ష దైవాలని ఆదరించి గౌరవించడం
మను ధర్మమే కాదు,మన ధర్మం, సాంప్రదాయం, కర్తవ్యం  
అనుసరించినదే నిలుచు ఆదర్శ మార్గదర్శకమై ముందు తరాలకు.