పట్టణ ప్రజా జీవితాలన్నీ
పటాటోపమయమే మిత్రమా
కాలమోలె వేగమయిన పరుగులతో
కరుగిపోతున్నాయి మానవ సంబంధాలు
ప్రమాదపుటంచున ప్రధూషణాలతో
ప్రమాదకూటముల పయన మార్గములతో
ప్రాణం నిలుపుకుంటున్నారు గత్యంతరంలేక
పచ్చని చెట్ల కరువుతో
ప్రాణవాయువు సైతం పరహాసించే కాంక్రీట్ జంగల్లలో
పక్కింట్లో ఏమయినా పట్టించుకోరు
పలుకరింపులకు సమయం దొరకదు
ప్రతిరోజు పదుల జనాలతో తారసపడినా
పది తర్వాత ఏరాత్రికో గాని గూటికి చేరరు.
ఎవరూ ఎవరిని పట్టించుకోకపోయినా
ఎవరో వాళ్ళను తరుముతున్నట్టు
ఎవరి కొరకో వీళ్ళంతా పరుగెడుతున్నట్టు
ఎందుకో తొందర చిందర వందర
వచ్చేపోయె వాళ్ళతో మాటముచ్చటకు జాగ
వండుక తినటానికో వసారా
ప్రకృతి కార్యాలకు పరస్తుపరం
మరబతుకుల మలి సేదలకో గది
సందు బొందుల్లల్ల సౌకర్యాలు లేక
సంధ్య రాత్రులందు సరుకు దోపిడీలకై
సడేమియాల్లాంటి సన్నాసి టక్కరోల్లుండ
సర్కారోళ్ళు గూడ సదరబట్టిరి పండగల పబ్బాల ప్రయాణ చార్జీల మీద.
No comments:
Post a Comment